ลำพูน Only

เสียงสะล้อและซึงในงานบุญลำพูน ฟังดนตรีล้านนาให้เข้าใจมากขึ้น

แดดเย็นเพิ่งลับหลังหลังคาวิหาร ลานวัดเริ่มมีคนทยอยมาช่วยงาน แล้วเสียงหนึ่งก็ลอยมาจากเพิงข้างศาลา เสียงสีที่แหลมแต่หวาน เล่นวนเป็นทำนองช้าๆ มีเสียงดีดเป็นจังหวะรองรับอยู่ข้างใต้ คนเฒ่าคนแก่ที่นั่งพับเพียบอยู่ใกล้ๆ บางคนพยักหน้าตามโดยไม่รู้ตัว นี่คือเสียงที่คนลำพูนคุ้นหูมาตั้งแต่เด็ก

คนต่างถิ่นที่ได้ยินครั้งแรกมักชอบ แต่ไม่รู้ว่ากำลังฟังเครื่องดนตรีอะไร ลองแยกตามวิธีเล่นดู จะฟังได้สนุกขึ้น

เครื่องสี: เสียงที่นำทำนอง

สะล้อ

สะล้อเป็นเครื่องสีของล้านนา ตัวกะโหลกทำจากกะลามะพร้าวหรือวัสดุธรรมชาติ มีคันชักสำหรับสีให้เกิดเสียง เสียงของสะล้อมักทำหน้าที่นำทำนองในวง ฟังแล้วคล้ายเสียงคนครวญเพลงอย่างอ่อนโยน ถ้าตั้งใจฟังจะได้ยินการเอื้อนเสียงขึ้นลงเล็กๆ ที่ผู้เล่นใส่ลงไปตามความชำนาญของแต่ละคน

ซอที่ไม่ใช่เครื่องดนตรี

ชื่อวงที่คนเหนือเรียกกันว่า “วงสะล้อซอซึง” ทำให้หลายคนคิดว่าซอเป็นเครื่องสีอีกชนิด แต่ในภาษาล้านนา ซอหมายถึงการขับร้องโต้ตอบแบบพื้นบ้าน ช่างซอจะร้องเป็นทำนองโดยมีสะล้อและซึงเล่นคลอ เสียงร้องจึงเป็นส่วนสำคัญของวงไม่แพ้เครื่องดนตรี

เครื่องดีด: จังหวะที่ทำให้เพลงเดินไปข้างหน้า

ซึง

ซึงเป็นเครื่องดีดที่ทำจากไม้ มีสายขึงตามคอ ผู้เล่นใช้วัตถุแข็งชิ้นเล็กๆ ดีดให้เกิดเสียงกังวาน เสียงซึงในวงทำหน้าที่ทั้งเล่นทำนองร่วมกับสะล้อและเติมจังหวะให้เพลงไม่ราบเรียบเกินไป

ใครเคยเล่นกีตาร์จะเข้าใจทันทีว่าเสียงของเครื่องดีดเปลี่ยนไปตามสายที่ใช้ เหมือนที่คนเล่นกีตาร์รู้ดีว่าวัสดุของสายแต่ละแบบทำให้เสียงสดหรืออุ่นต่างกันได้ชัด ซึงแต่ละตัวก็มีเสียงเฉพาะตามไม้ สาย และมือของคนทำ ช่างทำซึงบางคนจึงเป็นที่รู้จักในหมู่นักดนตรีพื้นบ้านจากเสียงของเครื่องที่ทำออกมา

เครื่องตี: ชีพจรของงานบุญ

กลองแบบล้านนา

ในขบวนแห่ของงานบุญ เสียงที่ดังที่สุดมักมาจากกลอง ล้านนามีกลองหลายชนิดตามโอกาส บางชนิดใช้แห่นำขบวน บางชนิดใช้ประกอบการฟ้อน เสียงกลองหนักแน่นที่ผสมกับฉาบและฆ้อง ทำให้คนที่เดินตามขบวนก้าวเท้าเป็นจังหวะได้โดยไม่ต้องนัดกัน

ดนตรีกับการฟ้อน

ในงานประเพณีหลายงาน ดนตรีจะมาคู่กับการฟ้อนแบบล้านนา เช่น ฟ้อนเล็บที่ผู้ฟ้อนสวมเล็บยาวสีทองและเคลื่อนไหวช้าๆ อย่างงดงาม ลองดูความสัมพันธ์ระหว่างจังหวะดนตรีกับการเคลื่อนมือของผู้ฟ้อน จะเห็นว่าทั้งสองอย่างแยกจากกันไม่ได้

ฟังได้ที่ไหน และควรวางตัวอย่างไร

โอกาสที่ดีที่สุดคืองานบุญในชุมชน งานปอย งานขึ้นบ้านใหม่ หรืองานประเพณีประจำปีของจังหวัด ถ้าได้รับเชิญไปงานแบบนี้ ลองอ่านเรื่องการแต่งตัวและวางตัวเมื่อถูกชวนไปงานบุญหรืองานแต่งแบบคนเหนือ ก่อน จะได้ไม่เขินเวลานั่งฟังดนตรีอยู่ท่ามกลางเจ้าภาพ

งานประเพณีที่มีคนมาร่วมมาก เช่น งานที่มีการแขวนโคมเต็มลานวัด ก็มักมีวงดนตรีพื้นบ้านเล่นอยู่ด้วย มีบทเล่าถึงความหมายของโคมแขวนที่ลำพูนและการไปร่วมงานแบบไม่เบียด ให้อ่านประกอบ ส่วนชุมชนไทยองที่ยังรักษาประเพณีของตัวเองไว้ ก็เป็นอีกที่ที่อาจได้ยินดนตรีและภาษาท้องถิ่นในงานบุญ อ่านเรื่องรากของคนยองที่ยังเห็นได้ในชีวิตประจำวัน เพื่อเข้าใจบริบทมากขึ้น

วันเวลาของงานประเพณีควรตรวจสอบจากประกาศของจังหวัดหรือหน่วยงานท้องถิ่นก่อนเดินทาง

เมื่อนักดนตรีกำลังเล่น ให้ฟังอย่างตั้งใจ ไม่ยื่นกล้องเข้าไปใกล้หน้าโดยไม่ขอ ไม่ขอให้เปลี่ยนเพลงตามใจ ถ้าชอบ การชื่นชมหลังจบเพลงสักคำ หรือร่วมทำบุญตามที่งานเปิดโอกาส คือการให้เกียรติที่นักดนตรีพื้นบ้านจำได้

แล้วในบ้านเกิดของคุณเอง มีเสียงเครื่องดนตรีพื้นบ้านชิ้นไหนที่ได้ยินแล้วนึกถึงงานบุญหน้าบ้านในวัยเด็กบ้าง?